ΑΚΤΙΝΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΤΙΔΑ ΛΑΓΟΝΟ – ΜΗΡΙΑΙΟΥ

Η ακτινική αρτηρίτιδα αποτελεί μια σπάνια και όψιμη επιπλοκή της ακτινοθεραπείας. Μολονότι αυτή η νοσολογική οντότητα φαίνεται να έχει περιγραφεί συχνότερα σε επίπεδο καρωτίδων, όλες οι αρτηρίες είναι επιρρεπείς σε ανάλογες βλάβες. Οι βλάβες στην ακτινική αρτηρίτιδα δεν διαφοροποιούνται, σε μακροσκοπικό επίπεδο, από εκείνες της αθηρωμάτωσης, ωστόσο η εντόπιση και ο περιορισμός των βλαβών αυτών σε περιοχές, που είχαν προηγουμένως ακτινοβοληθεί, ελλείψει ανάλογων βλαβών σε άλλες περιοχές, υποδηλώνουν την αιτιολογία. Οι ακτινικές βλάβες στο αρτηριακό τοίχωμα εξελίσσονται βραδέως. Αυτός είναι ο λόγος που η νόσος συνήθως γίνεται κλινικά έκδηλη τουλάχιστον μια δεκαετία μετά την ακτινοθεραπεία.^1,2

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η παρουσίαση της εμπειρίας της Αγγειοχειρουργικής Κλινικής του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Αθηνών στην αντιμετώπιση της ισχαιμίας των κάτω άκρων, απότοκου ακτινοθεραπείας.