ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΑΡΜΑΚΟ

Toυ Μάρκου Ολλανδέζου, Επιστημονικού διευθυντή της ΠΕΦ

Oι χρόνιες παθογένειες του συστήματος υγείας, οι ασυνέχειες της πρωτοβάθμιας φροντίδας, η έλλειψη συνεκτικής φαρμακευτικής πολιτικής και η απουσία κανόνων και μηχανισμών ελέγχου, οδήγησαν σταδιακά στον εκτροχιασμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, εξέλιξη που κορυφώθηκε στα τέλος της προηγούμενης δεκαετίας. Oι χρόνιες παθογένειες του συστήματος υγείας, οι ασυνέχειες της πρωτοβάθμιας φροντίδας, η έλλειψη συνεκτικής φαρμακευτικής πολιτικής και η απουσία κανόνων και μηχανισμών ελέγχου, οδήγησαν σταδιακά στον εκτροχιασμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, εξέλιξη που κορυφώθηκε στα τέλος της προηγούμενης δεκαετίας. Στο πλαίσιο αυτό, ο περιορισμός της φαρμακευτικής δαπάνης αναδείχθηκε σε κυρίαρχη προτεραιότητα της μνημονιακής πολιτικής για την υγεία. Το μίγμα των μέτρων που εφαρμόστηκαν εστίασε μονομερώς στην περιστολή της φαρμακευτικής δαπάνης αφενός μέσω συνεχών βίαιων μειώσεων των τιμών των φαρμάκων και αφετέρου μέσω της επιβολής υπέρογκων υποχρεωτικών εκπτώσεων (rebate) και επιστροφών από τη βιομηχανία στον ΕΟΠΥΥ και τα νοσοκομεία (clawback). Δυστυχώς τα μέτρα αυτά δεν συνοδεύτηκαν από πραγματικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα επέτρεπαν τη βιώσιμη συγκράτηση του κόστους μέσω του εξορθολογισμού της συνταγογράφησης και της ασφαλιστικής αποζημίωσης των φαρμάκων καθώς και της διαμόρφωσης ενός συστήματος κινήτρων για την επιλογή οικονομικότερων θεραπειών από τους επαγγελματίες υγείας και τους ασθενείς.